De Kloosterstraat in Antwerpen wordt gekenmerkt door statige rijwoningen met een levendige commerciële plint. De renovatie van Kloosterstraat 11 zet deze typologie verder. De opdrachtgever kocht een verloederd pand met de bedoeling om op het gelijkvloers een handelspand te realiseren, met daarboven een triplexwoning voor zichzelf en echtgenote. Het project ambieert een hedendaagse ingreep binnen een historische, dense stedelijke context, die zich subtiel inschrijft in het straatbeeld zonder historiserend te worden.
De voorgevel is opgebouwd als een stapeling van slanke, driedimensionale kaders die verwijzen naar de historische raamopeningen in de straat. De gevel bestaat uit twaalf glazen rechthoeken, gekaderd door geprofileerde aluminiumpanelen die de raamkaders verbergen en zorgen voor een prisma-vormige dieptewerking, waardoor het volume een sterke, hedendaagse identiteit toont tussen de historische panden.
Het project zoekt een balans tussen het respectvol behouden van het waardevolle en het secuur wegsnijden van het overbodige. Zo toon je eerbied voor het bestaande, maar maak je ook ruimte voor het nieuwe.
Het bestaande tongewelf in de kelder bleef integraal behouden. Ook de houten vloerconstructies van het gelijkvloers en de eerste verdieping, bestaande uit moer- en kinderbalken uit de 17e eeuw, werden behouden. Door het behoud blijven de hoge plafondhoogtes bestaan, wat de leefkwaliteit ten goede komt gezien de relatief smalle kavelbreedte. Dezelfde verdiepingshoogtes werden ook aangehouden op de nieuwbouw bovenverdiepen.
De triplex stadswoning volgt eenzelfde grondplan per verdieping. De basis is een rechthoek, verdeeld in drie zones: centraal de utilitaire ruimtes en de lift; voor- en achteraan de leefruimtes. Vast meubilair helpt om de ruimtes op een informele manier te definiëren en zorgt voor aangenaam daglicht in de doorzonruimtes. De Kloosterstraat ligt niet aan de Schelde, maar dankzij de grote ramen en de tegenoverliggende straat, biedt de woning alsnog uitzicht op de rivier.
De 17e-eeuwse plafonds op de onderste verdiepingen krijgen hogerop een eigentijds vervolg in nieuwe houten roostering. Gemene muren zijn ruw gelaten en wit gekaleid. Vast meubilair, wit schrijnwerk en een lichtgrijze PU-gietvloer versterken de lichtheid van het interieur.
Het project zet in op binnenstedelijke verdichting: op een beperkt grondoppervlak wordt een handelswoning over vier bouwlagen georganiseerd, met open vloerplannen en sterke doorzichten.
Duurzaamheid speelt zowel materieel als energetisch: hergebruik beperkt de impact, compactheid houdt het verbruik laag en zonnepanelen met warmtepomp zorgen voor zuinige werking. Het resultaat is een respectvolle ingreep waarin oud en nieuw, expressie en inpassing, compactheid en ruimtelijkheid in balans zijn. Het is een woning die inspeelt op noden rond verdichting en duurzaamheid, met een sterke architecturale identiteit.
